Geaderde octopussen zijn bijzondere onderwaterbewoners. Onderzoekers uit Melbourne hebben ontdekt dat ze verrassende fratsen uithalen met lege kokosnoten.
De octopus zoekt naar doppen van kokosnoten die door mensen zijn weggegooid, verzamelt ze onder het lichaam en draagt zo de kokosnoten soms wel 20 meter met zich mee, wat een klungelig loopje tot gevolg heeft. De wetenschappers noemen dit ‘steltenlopen’, omdat de octopus tijdens het dragen zo raar op zijn poten loopt.
Al deze moeite is niet voor niets, de octopus heeft op deze manier namelijk altijd een draagbaar ‘pantser’ bij zich. Als er plotseling gevaar dreigt, kan de octopus snel tussen twee kokosnoothelften wegkruipen. Het is camouflage en bescherming in één.
Een bijzonder fenomeen; het gebruik van gereedschappen bij dieren duidt namelijk op een hoog intelligentieniveau, omdat ze vooruit denken. Er werd gedacht dat alleen de mens over dit vermogen beschikte, maar er worden ook steeds meer dergelijke verrassende capaciteiten bij dieren ontdekt. Ze denken vaak heel zelfstandig.
Wederom een schitterend verhaal uit het dierenrijk dat nog vele wonderbaarlijke verrassingen voor ons in petto heeft.
Met dank aan ITN (Independent Television Network).
Bron:
Finn, J. K., Treganza, T. and Norman, M. D. (2009) Defensive tool use in a coconut – carrying octopus, Current Biology, 19 (23): R1069-R1070.
Varkens begrijpen spiegel
Spiegelbeeld. Foto: Compassion in World Farming / Elli Goodlet
Onlangs heeft een test uitgewezen dat varkens spiegels kunnen begrijpen; ze snappen waar een voerbak zich bevindt door in de spiegel te kijken. De eerste groep varkens kreeg voorafgaand aan de test de tijd om aan de spiegel te wennen, de tweede groep kreeg de spiegel pas te zien aan het begin van de test. De voerbak was leeg, zodat de varkens niet op hun neus konden vertrouwen bij het zoeken. Op één na vonden alle varkens die bekend waren met de spiegel de voerbak binnen 23 seconden, terwijl de varkens die de spiegel niet kenden erachter gingen kijken om de voerbak te vinden.
Zo zien we maar weer hoe ongelofelijk goed dieren kunnen zijn in het doorgronden van hun omgeving. Boerderijen met een hogere welzijnsstandaard zijn dan ook erg belangrijk, omdat varkens in de kale hokken van de vee-industrie snel verveeld en gefrustreerd kunnen raken. De vloer zou op zijn minst bedekt moeten zijn met strooisel, zodat ze lekker rond kunnen wroeten, net als hun wilde voorvaderen.
Bron:
Broom, D. M., Sena, H., Moynihan, K. L. (2009)
Pigs learn what a mirror image represents and use it to obtain information.
Animal Behaviour, Article in Press
Paarden herkennen gezichten op foto's
Paarden spelen al honderden jaren lang een belangrijke rol in ons leven. Maar wat weten we nou eigenlijk van ze?
Dierenwelzijnsconsulente Heather Picket heeft speciaal voor dit weblog een artikel geschreven; een fascinerend stuk over het gedrag van paarden, hun cognitieve vermogens (zoals ‘denken’) en welzijnsbehoeftes. Paarden hebben een opmerkelijk complex sociaal leven. Onderdeel zijn van een kudde is voor hen van cruciaal belang en ze leggen soms meer dan 80 kilometer per dag af. Het zijn uitstekende diplomaten, aangezien ze vaak conflicten moeten oplossen om de kudde bijeen te houden.
Merries sluiten vaak vriendschappen voor het leven, en brengen hun tijd dan ook grotendeels samen door. Hun veulens onderling worden vervolgens ook vaak vrienden. Ze hebben een fenomenaal geheugen en er is zelfs aangetoond dat ze begrijpen dat een driedimensionaal beeld in een foto kan worden weergegeven. Paarden werden bijvoorbeeld getraind op het hebben van een favoriet speeltje (zoals een knuffelbeer of een frisbee); hierbij werden paardensnoepjes gebruikt als beloning. Vervolgens kregen ze een serie foto’s te zien van onder andere hun favoriete speeltje en in meer dan de helft van de gevallen kozen ze ook die foto. In een soortgelijk onderzoek (Stone 2009) ontdekte men dat paarden mensen op foto’s kunnen onderscheiden, zelfs eeneiige tweelingen!
Paarden worden vaak alleen in een stal gehouden en krijgen geconcentreerd voer te eten. Het voer wordt snel opgegeten, terwijl paarden onder natuurlijke omstandigheden vaak de hele dag aan het grazen zijn. Deze factoren kunnen soms leiden tot destructief gedrag zoals het heen- en weer bewegen van het hoofd, knagen aan de staldeuren en ijsberen. Bovengenoemd gedrag leert ons dat paarden, net als vele andere dieren, behoefte hebben aan een omgeving die volledig aansluit bij hun behoeftes, gevoelens en intelligentie.
Download het volledige artikel:
Pickett, H. (2009) ‘Horses: Their Behaviour, Mental Abilities and Welfare’.
Referentie: Stone, S. M. (2009) Human facial discrimination in horses: can they tell us apart? Animal Cognition, Online first.
Dierenwelzijnsconsulente Heather Picket heeft speciaal voor dit weblog een artikel geschreven; een fascinerend stuk over het gedrag van paarden, hun cognitieve vermogens (zoals ‘denken’) en welzijnsbehoeftes. Paarden hebben een opmerkelijk complex sociaal leven. Onderdeel zijn van een kudde is voor hen van cruciaal belang en ze leggen soms meer dan 80 kilometer per dag af. Het zijn uitstekende diplomaten, aangezien ze vaak conflicten moeten oplossen om de kudde bijeen te houden.
Merries sluiten vaak vriendschappen voor het leven, en brengen hun tijd dan ook grotendeels samen door. Hun veulens onderling worden vervolgens ook vaak vrienden. Ze hebben een fenomenaal geheugen en er is zelfs aangetoond dat ze begrijpen dat een driedimensionaal beeld in een foto kan worden weergegeven. Paarden werden bijvoorbeeld getraind op het hebben van een favoriet speeltje (zoals een knuffelbeer of een frisbee); hierbij werden paardensnoepjes gebruikt als beloning. Vervolgens kregen ze een serie foto’s te zien van onder andere hun favoriete speeltje en in meer dan de helft van de gevallen kozen ze ook die foto. In een soortgelijk onderzoek (Stone 2009) ontdekte men dat paarden mensen op foto’s kunnen onderscheiden, zelfs eeneiige tweelingen!
Paarden worden vaak alleen in een stal gehouden en krijgen geconcentreerd voer te eten. Het voer wordt snel opgegeten, terwijl paarden onder natuurlijke omstandigheden vaak de hele dag aan het grazen zijn. Deze factoren kunnen soms leiden tot destructief gedrag zoals het heen- en weer bewegen van het hoofd, knagen aan de staldeuren en ijsberen. Bovengenoemd gedrag leert ons dat paarden, net als vele andere dieren, behoefte hebben aan een omgeving die volledig aansluit bij hun behoeftes, gevoelens en intelligentie.
Download het volledige artikel:
Pickett, H. (2009) ‘Horses: Their Behaviour, Mental Abilities and Welfare’.
Referentie: Stone, S. M. (2009) Human facial discrimination in horses: can they tell us apart? Animal Cognition, Online first.
Snowball, de dansende kaketoe!
Snowball, een kaketoe die verblijft in een vogelopvang, lijkt van dansen te houden. Deze clip laat zien dat Snowball net als veel mensen maat kan houden!
Wetenschappers keken naar Youtube video's om te zien welke dieren dit kunnen. Alex, een Afrikaanse grijze
papegaai was beroemd omdat hij kon tellen en kleuren en vormen onderscheiden. Alex kon ook ook ritme houden. Het video-onderzoekje wees uit dat 14 verschillende papegaaiensoorten in staat zijn de maat te houden met muziek.
De wetenschappers zeiden dat hun analyse uitwees dat de bewegingen van de vogels meer in overeenstemming waren met het ritme van de muziek dan je zou verwachten als er sprake van toeval zou zijn: 'We vonden sterk bewijsmateriaal dat ze synchroon aan het ritme bewogen, iets dat niet eerder bij andere soorten gezien werd'. De onderzoekers veronderstellen dat delen van het brein die gebruikt worden om geluiden na te doen ook betrokken zijn bij het vermogen om maat te houden.
Wetenschappers keken naar Youtube video's om te zien welke dieren dit kunnen. Alex, een Afrikaanse grijze
papegaai was beroemd omdat hij kon tellen en kleuren en vormen onderscheiden. Alex kon ook ook ritme houden. Het video-onderzoekje wees uit dat 14 verschillende papegaaiensoorten in staat zijn de maat te houden met muziek.
De wetenschappers zeiden dat hun analyse uitwees dat de bewegingen van de vogels meer in overeenstemming waren met het ritme van de muziek dan je zou verwachten als er sprake van toeval zou zijn: 'We vonden sterk bewijsmateriaal dat ze synchroon aan het ritme bewogen, iets dat niet eerder bij andere soorten gezien werd'. De onderzoekers veronderstellen dat delen van het brein die gebruikt worden om geluiden na te doen ook betrokken zijn bij het vermogen om maat te houden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
